Τι είναι ο Φεμινισμός και πως ξεκίνησε

Φεμινισμός είναι η πίστη της κοινωνικής, οικονομικής, και πολιτικής ισότητας των φύλων. 

Ο Φεμινισμός έχει ρίζες στις πρώτες αποχές του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνήθως χωρίζεται σε τρία κύματα: Το πρώτο κύμα ασχολείται με το δικαίωμα ψήφου και δικαιώματα ιδιοκτησίας. Το δεύτερο κύμα φεμινισμού επικεντρώνεται στην ισότητα στην καταπολέμηση των διακρίσεων και το τρίτο βήμα, που άρχισε το 1990 ως αντίδραση στο 2ο κύμα για το αντιληπτό προνόμιο των λευκών και στρέιτ γυναικών.

Πρώιμος Φεμινισμός

Ο Πλάτων υποστήριζε ότι οι γυναίκες έχουν φυσικές ικανότητες ίσες με των αντρών ώστε να κυβερνήσουν και να υπερασπίσουν την Αρχαία Ελλάδα. Δεν συμφωνούσαν όλοι με τον Πλάτωνα. 'Όταν οι γυναίκες της αρχαίας Ρώμης έκαναν μια τεράστια διαμαρτυρία για τον νόμο (Oppian law) ο οποίος τους απαγόρευε να να έχουν πρόσβαση σε χρυσό και άλλα υλικά αγαθά, ο Ρωμαίος Marcus Porcius Cato υποστήριξε ότι <<μόλις αρχίσουν να γίνονται ίσες με μας, θα γίνουν οι ανώτεροι μας>>. Παρά τους φόβους του ο νόμος καταργήθηκε. 

Στο βιβλίο  The book of city ladies τον 15ο αιώνα η συγγραφέας Christine de Pizan διαμαρτυρήθηκε για μισογυνία και για τον ρόλο των γυναικών στον Μεσαίωνα. Χρόνια μετά, στην διάρκεια του Διαφωτισμού, συγγραφείς και φιλόσοφοι υποστήριξαν με πάθος την ισότητα των φύλων. 

Η Abigil Adams, η πρώτη κυρία του Προέδρου John Adams, θεωρούσε ότι η πρόσβαση στην ψηφοφορία, ιδιοκτησία και εκπαίδευση κρίσιμα για την ισότητα των γυναικών. Σε επιστολές προς τον σύζυγό της προειδοποίησε ότι αν δεν δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις γυναίκες, είναι αποφασισμένες να εξεγερθούν και ότι δεν θα δεσμευτούν από κανέναν νόμο από κανέναν νόμο στον οποίο δεν έχουν φωνή. Η εξέγερση ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, για μεγαλύτερη ελευθερία των γυναικών και το τέλος της δουλείας. 

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΠΡΏΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Το 1848 γυναίκες όπως η Elizabeth Candy Stanton διακήρυξαν ότι θεωρούν αυτονόητα αυτά που ζητούν, ότι όλοι οι άντρες και όλες οι γυναίκες γεννιούνται ίσες. Οι πιο πολλοί πίστευαν ότι το δικαίωμα ψήφου για τις γυναίκες είναι χλωμό, αλλά όταν ο Frederick Douglass υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να δεχτεί το δικαίωμα ψήφου ως μαύρος αν δεν το είχαν οι γυναίκες, ταλαντεύτηκαν. Το κίνημα δικαιώματος ψήφου των γυναικών τότε ξεκίνησε σοβαρά και κυριάρχησε σε μεγάλο μέρος του φεμινισμού για πολλές δεκαετίες.

Το 1893 η Νέα Ζηλανδία ήταν η πρώτη χώρα που έδωσε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και ακολούθησαν η Αυστραλία το 1902 και Φιλανδία το 1906. Η Ελλάδα έδωσε δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες το 1952. 

Κατά την διάρκεια του πρώτου και δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου, πολλές γυναίκες πήραν μέρος στον πόλεμο, κάτι που άλλαξε την ιδέα της σωματικής αλλά και πνευματικής κατωτερότητας των γυναικών.

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Τα πολιτιστικά εμπόδια δεν σταμάτησαν. Με την δημοσίευση του Feminine Mystique το 1963 η Betty Friedan (που αργότερα έγινε συνιδρυτής της Εθνικής Οργάνωσης των γυναικών) υποστήριξε ότι οι γυναίκες ήταν ακόμα ήταν υποβαθμισμένες στον ρόλο του νοικοκυριού και την φροντίδα των παιδιών. Το 1971, η φεμινίστρια Gloria Steinem έγινε μέλος της Betty Friedan και της Bella Abzug στην ίδρυση του Εθνικού Πολιτικού Καυκάσου των Γυναικών. Το περιοδικό Ms. Steinem's Ms. έγινε το πρώτο περιοδικό με θέμα το φεμινισμό στο εξώφυλλο του το 1976.

Η τροποποίηση για τα Ίσα Δικαιώματα, η οποία επιδίωκε τη νομική ισότητα για τις γυναίκες και απαγόρευσε τις διακρίσεις λόγω φύλου, εγκρίθηκε από το Κογκρέσο το 1972 (αλλά, μετά από μια συντηρητική αντίδραση, δεν επικυρώθηκε ποτέ από αρκετά κράτη για να γίνει νόμος). Ένα χρόνο αργότερα, οι φεμινίστριες γιόρτασαν την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στην απόφαση Roe εναντίον Wade, την απόφαση-ορόσημο που εγγυάται το δικαίωμα μιας γυναίκας να επιλέξει άμβλωση.

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Πολλές κριτικές υποστηρίζουν ότι ο φεμινισμός δεύτερου κύματος και τα οφέλη του περιορίζονται στενά στις λευκές, κολεγιακές γυναίκες, και ότι ο φεμινισμός απέτυχε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των γυναικών χρώματος, λεσβιών, μεταναστών και θρησκευτικών μειονοτήτων. 

Μέχρι την δεκαετία του 2010 οι φεμινίστριες επισήμαναν σημαντικές περιπτώσεις σεξουαλικής  παρενόχλησης και <<κουλτούρας βιασμού>>  και ότι υπάρχει ακόμα πολύ δουλειά να γίνει για να θεωρηθεί ότι οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα. Το κίνημα #metoo κέρδισε νέα σημασία τον Οκτώβριο του 2017, όταν οι New York Times δημοσίευσε για ισχυρισμούς σεξουαλικής παρενόχλησης εναντίων παραγωγού ταινιών. Όλο και περισσότερες γυναίκες άρχισαν να μιλάνε και να εμφανίζουν συμβάντα σεξουαλικής παρενόχλησης εναντίων ισχυρών ανδρών, όπως του Donald Trump. 

Τον Ιανουάριο του 2017, την πρώτη πλήρη ημέρα της προεδρίας του Trump, εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν στον Μάρτιο των Γυναικών στην Ουάσινγκτον, μια τεράστια διαμαρτυρία που στόχευε στη νέα κυβέρνηση και την αντιληπτή απειλή που αντιπροσώπευε στα αναπαραγωγικά, αστικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν περιοριζόταν στην Ουάσινγκτον: Πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι σε πόλεις σε όλο τον κόσμο πραγματοποίησαν ταυτόχρονες διαδηλώσεις, παρέχοντας σε φεμινίστριες πλατφόρμες υψηλού προφίλ για την υποστήριξη εκ μέρους των πλήρων δικαιωμάτων για όλες τις γυναίκες παγκοσμίως.