10 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

1. Γυναίκα - Ν.Καββαδίας Θ.Μικρούτσικος Γ.Κούτρας

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας

 Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

 Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Στίχοι:

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία. Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα. Από παιδί βιαζόμουνα μα τώρα πάω καλιά μου. Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει. Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου, για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.

Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο. Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι, που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο; Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι. Γιομάτη φύκια και ροδάνθη αμφίβια Μοίρα. Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι, πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει. Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ' είδες; Στην άμμο πάνω σ' είχα ανάστροφα ζαβώσει τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό. Κοντά σου ναύτες απ' την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν. Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα. Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο. Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα. Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

2.Δημήτρης Ψαριανός - Με την πρώτη σταγόνα της βροχής

Στίχοι:


Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι,
μουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιές,
όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως,
πριν απ’ τον έρωτα έρωτας
κι όταν σε πήρε το φιλί
γυναίκα.

Κατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μας
τώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρός;
Κατά πού θ’ αφήσουμε τα μάτια μας
τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα;

Κι είμαστε μόνοι ολομόναχοι
τριγυρισμένοι απ’ τις νεκρές εικόνες σου.

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
πριν απ’ τον έρωτα έρωτας
κι όταν σε πήρε το φιλί
γυναίκα.




3.Εκείνη - Φοίβος Δεληβοριάς

Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς

 Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς

 Πρώτη εκτέλεση: Φοίβος Δεληβοριάς

 Γεννιέσαι την έχεις μητέρα πηδάς στον αέρα σκας στο πάτωμα εκείνη σε βάζει στην κούνια στα μάτια σαπούνια και γαλάκτωμα

 Σου δείχνει πώς κάνει η πάπια και μοιάζει με κάποια που 'χες γκόμενα στο μέλλον με τ' άσπρα φωτάκια και με τ' αστεράκια τα φλεγόμενα 

Μετά που σε στέλνουν σχολείο στο δίπλα θρανίο εκείνη κάθεται μικρή με τα ροζ κοκαλάκια και τα ποιηματάκια που θα μάθετε 

Για να σε προσέξει ρεψίματα κάνεις χτυπιέσαι στους δρόμους πλακώνεσαι της σπας με νεράντζια τα τζάμια κι από την ταράτσα πηδάς και σκοτώνεσαι

 Σηκώνεσαι κι είσαι δεκάξι βαριέσαι στην τάξη γράφεις ποιήματα το στήθος της θέλει να σπάσει κυλιέται στα δάση και στα κύματα

 Ποιος στίχος σου θα τη χωρέσει που θέλει να αρέσει στους ακέφαλους που δίνει φιλιά μες στα δόντια κι ανοίγει τα πόδια σ' άγνωστους φαλλούς 

Την ψάχνεις το σκας απ' το σπίτι σε σέρνει απ' τη μύτη αυτό το βάλσαμο αυτή η μυρωδιά από γαζία αυτή η τυραννία σε τραβά ενώ 

Κανένας βοηθός δεν υπάρχει να πει τι έχεις πάθει τι σε πόνεσε κι εκείνη δε λέει να κοιτάξει γκαζώνεις τ' αμάξι χτυπάς και σκοτώνεσαι

 Λοιπόν έχω βγάλει και δίσκο και πάλι δε βρίσκω εκείνο που 'θελα πριν βγω στη σκηνή νιώθω χάλια αδειάζω μπουκάλια με θολά νερά 

Μα σαν το συγκρότημα βγαίνει μπροστά φωτισμένη εκείνη κάθεται χωρίς στα μαλλιά κοκαλάκια χωρίς ποιηματάκια που θα μάθετε 

Περνάω την κιθάρα στο βύσμα με πιάνει ένα πείσμα απογειώνομαι αρχίζω τον πρώτο μου στίχο τρυπάω τον τοίχο και σκοτώνομαι

4. Γυναίκα ~ Χρήστος Θηβαίος Emilia Ottaviano



Στίχοι:


Κάποιοι φιλήσανε τον Ιούδα εκεί στο μέτωπο
κι άλλοι ψαρέψανε ουρανό σε ένα πηγάδι
άλλοι κρεμάσαν σαν δικτάτορα ένα φυλαχτό
στις φυλακές πάντα ονειρεύονται το βράδυ

Κάναμε έκτρωση σε ό,τι αθώο μας απέμεινε
κι εσύ συνέλαβες με ένα άρωμα τυχαίο
μα τα τριαντάφυλλα που σου έστειλα λίγο έλειψε
χαράματα να σκοτωθούν σε ένα τροχαίο

Όσο αξίζει μια γρατζουνιά απ’ την ανάσα σου
δεν αξίζουν θεωρίες μιας ζωής
γυναίκα αν έχω κάνει λάθος συγχώρα με
γυναίκα αν είμαι σωστός μη μου το πεις

Κάποια πατρίδα τα χείλη μου τα φίλησε
φτηνά και με έσπρωξε γελώντας προς τη μάχη
κι όσοι της δώσαν το κορμί τους για παράσημο
αυτή έναν τάφο τους κάρφωσε στη ράχη

Όσα θηρία με ζυγώσανε τους έφτασε
να χορτάσουν μοναχά με τη στολή μου
μα οι άνθρωποι μ’ άφησαν ήσυχο σαν έμαθαν
πως γυάλιζα ένα πολυβόλο στην αυλή μου

Όσο αξίζει μια γρατζουνιά απ’ την ανάσα σου
δεν αξίζουν θεωρίες μιας ζωής
γυναίκα αν έχω κάνει λάθος συγχώρα με
γυναίκα αν είμαι σωστός μη μου το πεις

Θυμάμαι κάποτε στα μάτια σου κυνήγησα
τον εαυτό μου με ένα μαχαίρι της κουζίνας
μα μόνο η τρέλα, μόνο η τρέλα μου με ξέπλυνε
σαν καταρράκτης απ’ το αμάρτημα της φτήνιας

Κι έτσι του κόσμου τα μπαλκόνια ερωτεύτηκα
αυτά που αγγίζουνε το βλέμμα με το στόμα
μα δεν ξεχνάω τα υπόγεια που κυλίστηκα
γι’ αυτό η φτέρνα μου έχει δέσει με το χώμα

Όσο αξίζει μια γρατζουνιά απ’ την ανάσα σου
δεν αξίζουν θεωρίες μιας ζωής
γυναίκα αν έχω κάνει λάθος συγχώρα με
γυναίκα αν είμαι σωστός μη μου το πεις

Απόψε πότισα τις ρίζες που ονειρεύτηκες
και τους καρπούς που εγκυμονούσε η τροχιά σου
κυρά, δε βρήκα μουσική που να σου άξιζε
πόνος στη γέννα προσκυνώ την αρχοντιά σου

Θα χαραμίσω τη ζωή μου περιμένοντας
να `ναι πολύ αργά για να τη διορθώσω
και στα ρουθούνια του ουρανού θα μπω ουρλιάζοντας
τη μύτη του πριν ξεψυχήσω να ματώσω.


5. Παύλος Σιδηρόπουλος- Γυναίκα

Στίχοι και Μουσική: Παύλος Σιδηρόπουλος

 Είσαι εκεί μέσα στο όνειρο είσ' αλλού μέσα στου όχλου τη βουή στο φιλί του ανώνυμου και σ' αυτόν που πάντα για σένα είναι εκεί

 Πάνω σου άτσαλα, σώματα θα προσγειωθούν για αυτό γίνε εσύ χώμα γόνιμο άδοξα τ' άνθη τους πριν μαραθούν 

Γυναίκα μεσολάβησε στον άντρα και τη γνώση σαν προβολή του όφι δυστυχώς ο πλούσιος τω πνεύματι έβαλε στόχο ιδανικό Θεό 

Γυναίκα γίνε η ανασταλτική αιτία γιατί τελειώσανε τ' αστεία ο στόχος άλλαξε και μετατράπηκε σε από μηχανής Θεό

6. Γυναίκα - Σωκράτης Μάλαμας

Στίχοι και Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας


Ρούχα από χώμα και νερό προτού φορέσεις
ήμουν μαζί σου σ' έναν άλλο ουρανό
κι αν ξέχασες τον δρόμο είμαι εδώ
να σου θυμίσω τα παλιά να μην πονέσεις


Γυναίκα είσαι ζωή
απ' τη φωτιά των άστρων
απ' του Ήλιου το φιλί
πνοή του ανέμου, ανάσα μου
τραγούδι σε γιορτή


Κατέβηκα μαζί σου μέχρι εδώ
όνειρο φαίνεται παλιό και ξεχασμένο
έκρυψες φως μέσα σε σώμα μυστικό

κράτησα μνήμες που με φέρανε κοντά σου

7. Βλάσης Μπονάτσος - Μια Γυναίκα

Στίχοι: Τάσος Οικονόμου
Μουσική: Κώστας Τουρνάς 

Πρώτη εκτέλεση: Βλάσης Μπονάτσος

 Είναι σα να λες σ' έναν τυφλό ότι δε βλέπει, σ' έναν που λέει ψέμματα ότι τον λένε ψεύτη.

 Είναι σα να λες σ' ένα παιδί πως παιδιαρίζει, σ' έναν αλήτη της ζωής πως 'δω και 'κει γυρίζει.

 Κι είναι το ίδιο σα να μου λες πως οι γυναίκες καταστροφές κρύβουν στο αίμα τους.

 Μια γυναίκα τη ζωή μου πάντα, την κανόνιζε, 

μια γυναίκα στη ζωή μου πάντα, έμπαινε κι αλώνιζε, μια γυναίκα... 

Είναι σα να λες σ' έναν τυφλό ότι δε βλέπει, σ' έναν που λέει ψέμματα ότι τον λένε ψεύτη.

 Κι είναι το ίδιο σα να μου λες πως οι γυναίκες καταστροφές κρύβουν στο αίμα τους. 

Μια γυναίκα τη ζωή μου πάντα, την κανόνιζε, μια γυναίκα στη ζωή μου πάντα, έμπαινε κι αλώνιζε, μια γυναίκα...

8. Καζαντζίδης - Γυναίκα μάνα κι ερωμένη

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη, χίλια κομμάτια μοιρασμέ-νη, γεμάτη αγάπη και στοργη-ή

 Γυναίκα μάνα κι ερωμένη, ακούραστη βασανισμέ-νη, σ όλο το κόσμο είσ εσύ

 Είσαι ανάστασης καμπάνα, όλου του κόσμου είσαι η μάνα, είσαι η ίδια η ζωή 

Κάνεις θυσίες νύχτα μέρα, και η ζωή δε πάει πιο πέρα,

 αν λείψεις μόνο μια στιγμή, α-αχ 

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη, η πιο μεγάλη αδικημε-έ-νη 

Γυναίκα μάνα κι ερωμένη, μια θάλασσα γαληνεμένη, είν η δική σου η αγκαλιά

 Γυναίκα μάνα κι ερωμένη, ανώνυμη και πονεμένη, που μένεις πάντα στη σκιά 

Είσαι ανάστασης καμπάνα...

9. Μια γυναίκα μπορεί- Βιτάλη

Μη φοβάσαι και προχώρα είμαι εγώ στο πλάι σου

 Στη ζωή στην ανηφόρα και στο προσκεφάλι σου 

Παίρνω πάνω μου τα βάρη που η ζωή σου φόρτωσε

 Γίνε πάλι παλικάρι ξέχνα ποιος σε πρόδωσε

 Μια γυναίκα μπορεί

 Τη ζωή σου να αλλάξει μπορεί 

Μια γυναίκα μπορεί

 Να χαράξει καινούρια αρχή

 Άσε τον καημό να πίνει μόνος το ποτήρι του

 Και μη ξανακάνεις φίλε πάλι το χατήρι του 

Μη φοβάσαι και προχώρα είμαι εγώ στο πλάι σου 

Στη ζωή στην ανηφόρα και στο προσκεφάλι σου

10. Χειμερινοί Κολυμβητές - Δεν είναι ίδιες όλες οι γυναίκες

Μουσική: Σταῦρος Καραμανιώλας 

Στίχοι: Σταῦρος Καραμανιώλας

 

 Δὲν εἶναι, φίλε, ἴδιες ὅλες οἱ γυναῖκες,

 δὲν εἶναι ἴδιες, μὴν τὶς κατηγορεῖς·

 ψάξε σὲ ὥριμες, σὲ νέες, σὲ μπεμπέκες,

 καρδιὲς μεγάλες μὲ αἰσθήματα θὰ βρεῖς.

 

Ξέρω, βρὲ φίλε, μιὰ γυναῖκα σ᾿ ἔχει κάψει 

καὶ τὸν καημό σου νὰ σβήσω δὲν μπορῶ·

 μήπως κι ἐγώ, βρὲ φίλε μου, δὲν ἔχω κλάψει

 γιὰ μιὰ γυναῖκα ποὺ τώρα συγχωρῶ;

 Εἶδα γυναῖκες ποὺ πικρὰ γιὰ ἄντρες κλάψαν,

 εἶδα γυναῖκες ποὖχαν τόσο ἐρωτευτεῖ,

 εἶδα γυναῖκες ποὺ κατάμαυρα τὰ βάψαν 

κι ἄλλες γυναῖκες ποὖχαν καλογηρευτεῖ. 

Μυστήριο πλάσμα, φίλε, εἶναι ἡ γυναῖκα, 

κανεὶς δὲν ξέρει τί κρύβει στὴν καρδιά·

 ἄλλες ποθοῦνε μ᾿ ἕναν ἄντρα νὰ γεράσουν 

κι ἄλλες ἁπλῶς πῶς νὰ περάσει μιὰ βραδιά.